ଅନେକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପରୀକ୍ଷା କେବଳ ପରୀକ୍ଷା ନୁହେଁ। ଏହା ସହିତ ପରିବାରର ଆଶା, ଆର୍ଥିକ ଚିନ୍ତା, ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ତୁଳନା, କାହାକୁ ନିରାଶ କରିବାର ଭୟ ଏବଂ ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରଶ୍ନ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଥାଏ। ଏହି ସବୁ କଥା ଗୋଟିଏ ଫଳାଫଳକୁ ଘେରି ରହିଲେ, ନିଜର ସମଗ୍ର ଭବିଷ୍ୟତ ସେହି ଫଳାଫଳ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଛି ବୋଲି ଲାଗିପାରେ। ଯଦି ଆପଣ ଏପରି ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି, ତେବେ ପାଠପଢ଼ା ମାନସିକ ଭାବରେ କ୍ଲାନ୍ତ କରିପାରେ ବୋଲି ବୁଝିବା ସ୍ୱାଭାବିକ।
ଆପଣ ଜଣେ ମଣିଷ, କେବଳ ଆପଣଙ୍କ ପ୍ରଦର୍ଶନ ନୁହେଁ
ନମ୍ବର, ନାମଲେଖା, ଚାକିରି ଏବଂ ସେଥିରୁ ମିଳୁଥିବା ସୁଯୋଗ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ସ୍ୱାଭାବିକ। ଏଗୁଡ଼ିକର ବାସ୍ତବ ପ୍ରଭାବ ରହିପାରେ; ସେଗୁଡ଼ିକର କୌଣସି ଗୁରୁତ୍ୱ ନାହିଁ ବୋଲି କହିବା ସହାୟକ ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ଫଳାଫଳ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ମାନିବା ଏବଂ ସେହି ଫଳାଫଳ ଆପଣଙ୍କ ମଣିଷ ଭାବରେ ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଅଲଗା କଥା।
କମ୍ ନମ୍ବର ଗୋଟିଏ ପରୀକ୍ଷା, ପ୍ରସ୍ତୁତିର ପଦ୍ଧତି, ସେହି ସମୟର ପରିସ୍ଥିତି କିମ୍ବା ଆପଣଙ୍କୁ ମିଳିଥିବା ସହାୟତା ବିଷୟରେ କିଛି କହିପାରେ। କିନ୍ତୁ ଏହା ଆପଣଙ୍କ ସମଗ୍ର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ, ବଢ଼ିବାର କ୍ଷମତା, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣଙ୍କ ଦୟା କିମ୍ବା ଭବିଷ୍ୟତର ସମସ୍ତ ସମ୍ଭାବନାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବ ନାହିଁ।
ପ୍ରେରଣା କେତେବେଳେ ଭୟରେ ପରିଣତ ହୁଏ ଧ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ
ପ୍ରେରଣା କହିପାରେ, “ଏହା ମୋ ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ତେଣୁ ମୁଁ ଭଲ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।” ଭୟ କହିପାରେ, “ମୁଁ ବିଫଳ ହେଲେ ସବୁ ଶେଷ ହୋଇଯିବ ଏବଂ ସମସ୍ତେ ମୋତେ କମ୍ ଭାବିବେ।” ଦ୍ୱିତୀୟ ଚିନ୍ତା ତତ୍ପରତା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ସବୁବେଳେ ବିପଦର ଅନୁଭବ ଏକାଗ୍ରତା ଓ ବିଶ୍ରାମକୁ କଷ୍ଟକର କରିପାରେ।
ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଅନୁଭବ କଲେ ନିଜଠାରୁ ଆଉ ଅଧିକ ଆଶା କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଟିକିଏ ରୁହନ୍ତୁ। ନିଜକୁ ପଚାରନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ କ'ଣ ଦରକାର: ଏକ ସ୍ପଷ୍ଟ ସମୟସୂଚୀ, ବିଷୟ ବୁଝିବାରେ ସହାୟତା, ଟିକିଏ ବିଶ୍ରାମ, ଭରସାଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କିମ୍ବା ଅଧିକ କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼ିଥିବା ଚିନ୍ତା ପାଇଁ ସହାୟତା। ଉତ୍ତର ପରିଶ୍ରମ ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଯତ୍ନ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପକୁ ଏତେ ଛୋଟ କରନ୍ତୁ ଯେ ଆରମ୍ଭ କରିହେବ
ସମଗ୍ର ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଅସମ୍ଭବ ଲାଗିଲେ ମନ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଏଡ଼ାଇପାରେ। କାମକୁ ଛୋଟ କରନ୍ତୁ: ଗୋଟିଏ ଧାରଣା, ପାଞ୍ଚଟି ପ୍ରଶ୍ନ, କୋଡ଼ିଏ ମିନିଟ୍ ପୁନରାବୃତ୍ତି କିମ୍ବା ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ବୁଝାଇବାକୁ କହି ଗୋଟିଏ ବାର୍ତ୍ତା। ଛୋଟ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାର ଅର୍ଥ ଆପଣଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଛୋଟ ନୁହେଁ। ଏହା ଭୟ ଲାଗୁଥିବା କାମକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ କରେ।
ବାସ୍ତବ ପଢ଼ା ସମୟ, ଖାଦ୍ୟ, ନିଦ୍ରା, ଶାରୀରିକ ଚଳନ ଏବଂ ବିଶ୍ରାମକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ଯୋଜନା କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ଜଣେ ମଣିଷ ବୋଲି ମାନି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସମୟସୂଚୀ, ବିନା ବିରତିରେ କାମ କରିବାକୁ କହୁଥିବା ଯୋଜନାଠାରୁ ଅଧିକ ଉପଯୋଗୀ। ଯୋଜନା ବାରମ୍ବାର ବିଫଳ ହେଲେ, ନିଜକୁ ସମସ୍ୟା ଭାବିବା ପୂର୍ବରୁ ଯୋଜନାକୁ ବଦଳାନ୍ତୁ।
ସହାୟତା ମାଗିବା ପାଇଁ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ
ଦୈନନ୍ଦିନ କାମ କରିବା କଷ୍ଟକର ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହାକୁ ନିଜର ସମସ୍ୟା କହିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ଜଣେ ଭରସାଯୋଗ୍ୟ ସାଙ୍ଗ, ପରିବାର ସଦସ୍ୟ, ଶିକ୍ଷକ, ଛାତ୍ର ପରାମର୍ଶଦାତା କିମ୍ବା ଯୋଗ୍ୟ ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଚାପକୁ ଅଧିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବୁଝିବାରେ ସହାୟତା କରିପାରନ୍ତି।
ଯଦି ଅନ୍ୟମାନେ ଭୁଲ୍ ବୁଝିବେ ବୋଲି ଭୟ ଲାଗୁଛି, ତେବେ ଏକ ସରଳ ବାକ୍ୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ: “ପାଠପଢ଼ାର ଚାପ ଯୋଗୁଁ ମୁଁ ବହୁତ ବ୍ୟାକୁଳ ଅନୁଭବ କରୁଛି। ସବୁ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ମୋ କଥା ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଜଣେ ଲୋକ ଦରକାର।” ଆପଣଙ୍କ ଅନୁଭବ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପାଇଁ ନିଖୁଣ ଶବ୍ଦ ଖୋଜିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।
ଯଦି ଆପଣଙ୍କ ଜଣେ ସାଙ୍ଗ ଆପଣ ଏବେ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ସେହି ଚାପ ଅନୁଭବ କରୁଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଆପଣ ତାଙ୍କୁ କ'ଣ କହିଥାନ୍ତେ?
ଯାହା ଉପଯୋଗୀ ଲାଗେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଅନ୍ୟ ସବୁକୁ ଛାଡ଼ିଦେବା ମଧ୍ୟ ଠିକ୍।